Isofloc f - ochrona przed wilgocią

Konwekcja pary wodnej a kondensacja wody w przegrodzie

Przepływ pary wodnej (konwekcja pary wodnej) w większości przypadków jest przyczyną kondensacji wody w przegrodzie. Jeżeli izolacja powietrzna nie jest szczelna, to wilgotne powietrze z pokoju przedostaje się nieszczelnościami bezpośrednio do warstwy izolacyjnej. W miarę schładzania się powietrza, para wodna podlega skraplaniu i osadzeniu w przegrodzie.

 

Konwekcyjny ruch pary wodnej w ciągu krótkiego czasu może spowodować miejscowo kondensację ponad 100 – 1000 razy większą niż dyfuzyjny ruch pary wodnej! Niestety, mimo dużego zagrożenia, jakie niesie to zjawisko ze sobą, skraplanie pary wodnej przez ruch konwekcyjny jest najczęściej pomijane w typowych obliczeniach kondensacji!

Dyfuzja pary wodnej a kondensacja pary wodnej w przegrodzie

W różnych miejscach przegrody ciśnienie pary wodnej jest różne. Występuje więc naturalny proces dążenia do wyrównania tego ciśnienia poprzez ruch pary wodnej w przegrodzie. Ten proces nazywamy dyfuzją pary wodnej. Im bliżej zewnętrznej strony przegrody, tym niższa może być temperatura, zwłaszcza zimą. Ochładzanie się powietrza w tej części przegrody powoduje spadek punktu rosy, a w efekcie skraplanie się większej ilości pary wodnej. Odpowiednie normy podają sposoby obliczania ilości skondensowanej pary wodnej.

Konwekcyjne mostki termiczne

Konwekcyjny ruch pary wodnej w przegrodzie możliwy jest mimo szczelnego zamknięcia przegrody. Jeśli materiał izolacyjny posiada spoiny (sypki materiał izolacyjny Isofloc f wypełnia przegrody bezspoinowo), różnica temperatur w przegrodzie powoduje ruch powietrza. Kondensacja pary wodnej odbywa się wtedy po chłodniejszej stronie przegrody.

Przepływ pary wodnej (konwekcja pary wodnej) w większości przypadków jest przyczyną kondensacji wody w przegrodzie. Jeżeli izolacja powietrzna nie jest szczelna, to wilgotne powietrze z pokoju przedostaje się nieszczelnościami bezpośrednio do warstwy izolacyjnej. W miarę schładzania się powietrza, para wodna podlega skraplaniu i osadzeniu w przegrodzie.

Konwekcyjny ruch pary wodnej w ciągu krótkiego czasu może spowodować miejscowo kondensację ponad 100 – 1000 razy większą niż dyfuzyjny ruch pary wodnej! Niestety, mimo dużego zagrożenia, jakie niesie to zjawisko ze sobą, skraplanie pary wodnej przez ruch konwekcyjny jest najczęściej pomijane w typowych obliczeniach kondensacji!

Dyfuzja pary wodnej a kondensacja pary wodnej w przegrodzie

W różnych miejscach przegrody ciśnienie pary wodnej jest różne. Występuje więc naturalny proces dążenia do wyrównania tego ciśnienia poprzez ruch pary wodnej w przegrodzie. Ten proces nazywamy dyfuzją pary wodnej. Im bliżej zewnętrznej strony przegrody, tym niższa może być temperatura, zwłaszcza zimą. Ochładzanie się powietrza w tej części przegrody powoduje spadek punktu rosy, a w efekcie skraplanie się większej ilości pary wodnej. Odpowiednie normy podają sposoby obliczania ilości skondensowanej pary wodnej.

Konwekcyjne mostki termiczne

Konwekcyjny ruch pary wodnej w przegrodzie możliwy jest mimo szczelnego zamknięcia przegrody. Jeśli materiał izolacyjny posiada spoiny (sypki materiał izolacyjny Isofloc f wypełnia przegrody bezspoinowo), różnica temperatur w przegrodzie powoduje ruch powietrza. Kondensacja pary wodnej odbywa się wtedy po chłodniejszej stronie przegrody.

Podstawowe zasady ochrony konstrukcji przed kondensacją pary wodnej

Optymalne ułożenie warstwy paroizolacyjnej

Prawidłowe ułożenie warstwy paroizolacyjnej musi uwzględniać obliczenia kondensacji pary wodnej w wyniku dyfuzji. Jeśli wartość oporu dyfuzyjnego w przegrodzie budowlanej będzie tym mniejsza, im bliżej zewnętrznej warstwy, to unikniemy kondensacji pary wodnej poprzez dyfuzję. Fizyka budowli określa opór dyfuzyjny materiałów wartością sd, wyrażaną w metrach. Im mniejsza ta wartość, tym większa paroprzepuszczalność materiału.

Izolacja powietrzna

Należy zwrócić baczną uwagę na pełną szczelność izolacji powietrznej, chroniącej materiał termoizolacyjny przed kondensacją pary wodnej w wyniku konwekcyjnego przepływu pary wodnej. Ponieważ konwekcja pary wodnej może spowodować znaczne straty (miejscowo może skroplić się duża ilość wody), ważna staje się skuteczność izolacji powietrznej, którą można zweryfikować np.: metodą Blower Door

Paroprzepuszczalność przegrody

Nie sposób, jak pokazuje doświadczenie, w 100% zapobiec przedostawaniu się wilgoci do przegrody. Czy ta wilgoć będzie niebezpieczna dla elementów konstrukcyjnych, zależy z kolei od jej ilości, temperatury zewnętrznej i w przegrodzie, i czasu oddziaływania. Należy więc podjąć środki, które pozwolą na odparowanie ewentualnej wody na zewnątrz budynku w jak najkrótszym czasie. Niezależnie od wybranego materiału izolacyjnego, we współczesnym budownictwie zewnętrzna warstwa przegrody wykonywana jest z materiałów możliwie wysoko paroprzepuszczalnych.

Zapobieganie konwekcyjnym mostkom termicznym

Warunki konstrukcyjne, zwłaszcza w starych budynkach, często utrudniają lub uniemożliwiają instalację docieplenia, jeżeli materiał termoizolacyjny występuje w postaci płyt lub mat. Wykorzystanie sypkich, granulowanych materiałów termoizolacyjnych, takich jak włóknoceluloza Isofloc f, pozwala uniknąć spoin w warstwie izolacyjnej. Materiały te instalowane są metodą wdmuchu (blow-in) przy użyciu odpowiednich maszyn wdmuchujących, a wióry materiału wdmuchniętego w przegrodę wypełniają ją szczelnie przylegając do ścianek przegrody.

Użycie higroskopijnych materiałów izolacyjnych

Izolacja higroskopijna wchłania wilgoć. Ta właściwość wiąże cząsteczki wody wewnątrz warstwy termoizolacyjnej. Oznacza to, że część pary wodnej przemieszczającej się przez przegrodę jest magazynowana w warstwie izolującej. Dzięki temu kondensacja pary wodnej jest opóźniona lub może w ogóle nie wystąpić. Higroskopijne materiały termoizolacyjne, takie jak Isofloc f, zmniejszają niebezpieczeństwo zawilgocenia (i uszkodzenia) elementów konstrukcyjnych.

Jaki wpływ ma nasiąkliwość Isofloc f na efektywność izolacji cieplnej?

Ponieważ wilgoć przenikająca do przegrody jest początkowo gromadzona we włóknach celulozy, powietrze uwięzione w wacie celulozowej nie zostaje wyparte przez wodę. Dzięki temu termoizolacja jest skuteczna przez dłuższy czas.